ابزار مهندسی

محاسبه توان موتور برق (ژنراتور)

توان موتور برق باید هم بار دائمی و هم جریان لحظهٔ راه‌اندازی موتورها را پوشش دهد. این ابزار برآورد اولیه‌ای بر پایهٔ مجموع بار و بزرگ‌ترین بار راه‌اندازی می‌دهد.

فرمول‌های به‌کاررفته

  • بار دائمی: P_run = Σ (توان × تعداد)
  • توان ظاهری دائمی: S_run = P_run / cosφ
  • بار لحظهٔ راه‌اندازی: P_peak = P_run + (k − 1) × توان بزرگ‌ترین موتور
  • توان پیشنهادی: S = max( S_run × (1 + margin), P_peak / cosφ )

نکات و محدودیت‌ها

  • ضریب راه‌اندازی k بستگی به روش راه‌اندازی دارد (مستقیم معمولاً ۵ تا ۷، ستاره-مثلث حدود ۲ تا ۳، سافت‌استارتر حدود ۲ تا ۳، اینورتر نزدیک ۱ تا ۱٫۵).
  • برای نصب ثابت، افت ولتاژ راه‌اندازی، ارتفاع از سطح دریا و دمای محیط را نیز باید با سازندهٔ ژنراتور بررسی کرد.
  • این ابزار برآورد اولیه است؛ انتخاب نهایی باید با نظر مهندس برق انجام شود.

با فهرست تجهیزات مصرف‌کننده و ضریب راه‌اندازی هر کدام، توان تقریبی ژنراتور را برآورد کنید.

نتایج این ابزار برآورد مهندسی است و جایگزین محاسبه و تأیید نهایی مهندس مسئول و دستورالعمل سازنده نیست.